Als we de ijstijd bla bla laten, en de verovering van Jul Cesaar ook niet te serieus nemen. Kunnen we ons concentreren vanaf de onafhankelijkheid van België.Want daar begonnen de rampen al. Lillo moest tot in 1839 wachten alvorens het bij België gevoegd werd. Zo lang hebben de Hollanders ons nog vastgehouden. Maar met de vrijkoping van de Schelde zijn we, als een soort van zoenoffer bij België gevoegd.
Als wij als ramp aanzien alles wat de mens van Lillo geraakt heeft, kunnen wij niet om de twee grote wereldbranden heen. Want tijdens deze twee sneuvelden er ook inwoners , zowel militairen als burgers. Deze kregen een eervolle vermelding op het standbeeld der gesneuvelden hetwelk vroeger te Lillo-Kruisweg stond aan de kerk. En nu onze Havenmarkt siert.Hoewel het nu niet meer de mode is om onze helden te eren, was dit, toen Lillo nog Lillo was wel het geval.Vanaf 1919 werd elk jaar op 11 november een stoet gevormd op Oud-Lillo, aan de jongensschool, de oud-strijders de schooljeugd de plaatselijke fanfares de bevolking en de notabelen, trokken onder begeleiding van treurmarsen naar Lillo-Kruisweg. Na de 10 uur mis en de hulde op het kerkhof, werd aan het monument der gesneuvelden het vaderlandslied gespeeld, en door enige oud-strijders en de burgemeester een passende redevoering gehouden, dit alles afgesloten met bloemen en muziek. Omdat wij niet zouden vergeten.
In de 2e wereldbrand kwamen niet minder dan 143 V bommen
op ons grondgebied terecht.Waaronder een paar die enkele slachtoffers maakten.
Op 10 december 1944 viel een V2 op de meisjesschool te Oud-Lillo. 4 Mensen
verloren het leven, twee Engelse soldaten, Jeanne Van Tichelen en Louis Verhulst.
De meisjesschool was een grote puinhoop. Met deze ontploffing vatte ook de hoeve
van Jos Denissen vuur. Ook Lillo-Fort bleef niet gespaard hier een foto van het huis met de zonnewijzer, na een ontploffing van een V1
In augustus1949 trof een andere ramp onze gemeente. Toen ontplofte de lichter "Maria" dewelke geladen lag, op stroom, met munitie.Twee mensen lieten hier het leven, de zoon van de schipper en Louis Schouwaerts inwoner van Lillo dewelke wacht liep op deze boot.
In 1953 van 31 januari op 1 februari kende Lillo een van de grootste rampen uit zijn geschiedenis.Toen het wassende water op meerdere plaatsen de dijken liet breken,stroomde het kille Schelde water in onze polders een spoor van vernieling achterlatend. Niets werd ontzien mens en dier deelde in de klap.Twee mensen Mevrouw Post en Mevrouw Grosfeld verdronken en de Heer Corijnen werd het allemaal te machtig en overleed door een hartstilstand.Eenieder die deze ramp van nabij heeft meegemaakt draagt dit zijn ganse verdere leven met zich mee als een duistere last.
In september 1958 zette een dorsmachine de boerderij van de familie Corynen, gelegen aan de Gesneuveldelaan op Lillo-Kruisweg, in vlammen.De stal en de dorsmachine gingen volledig verloren.
Ook scheepsrampen komen voor te Lillo, een van de grootste was wel het stranden van de m/s Dzierzynski, op 19 september 1963.Een Pools vrachtschip dat na een aanvaring met de Boudewijnsluis, op de plaat van Lillo werd gesleept, en daar na veel probeersels doormidden brak. Een gedeelte van de lading werd overgeslagen op potons, doch een groot deel van de bevroren varkens kwamen in de Schelde terecht, daar dankte deze boot zijn naam aan,"de varkensboot". Het duurde zelfs 2 jaar voordat het wrak uit de Schelde verwijderd was.